اين خطبه از طريق خاصه ، سيد مرتضى در كتاب نفيس شافى « 1 » به دو طريق نقل فرموده است : ابن طاوس در كتاب طرائف « 2 » قسمتى از خطبه را كه در احتجاج طبرسى است از شيخ اسعد بن شفروة در كتاب فائق از شيخ حافظ ثقه و معظم ( نزد عامه ) احمد بن موسى مردويه اصفهانى از كتاب مناقب وى از اسحاق بن عبيدالله بن ابراهيم از شرقى بن قطام از صالح بن كيسان از زهرى از عايشه روايت كرده است . شيخ صدوق ، محمد بن على بن بابويه ( متوفاى 371 ه . ق ) روايت كرده مىگويد : خبر داد ما را على بن حاتم از محمد بن اسلم از عبدالجليل ياقطانى از حسن بن موسى خشاب از عبدالله بن محمد علوى از رجالى ياقطانى از حسن بن موسى خشاب از عبدالله بن محمد علوى از رجالى از اهل بيت عليهم السلام از زينب دختر اميرالمؤمنين عليه السلام از فاطمه عليها السلام . بدين‌سان مىبينم احدى از دانشمندان اماميه و عامه اشكالى به سند روايت نكرده‌اند ؛ مگر اين كه معاندينى از دشمنان اهل بيت آن را به ابوالعينا محمد بن قاسم اهوازى بصرى نسبت داده‌اند . از شرح حال وى چنين به دست مىآيد كه يكى از دانشمندان علم ادبيات عرب بيش نبوده و مايه‌اى جز ادبيات عرب نداشته است . يك اديب چگونه قدرت دارد كه در مسائل پيچيدهء الهيات و نبوت و فلسفه و شرايع احكام و احتجاج قرآن چنين سخنى ايراد كند ؟ !

--> ( 1 ) . تلخيص الشافي ، ج 3 ، ص 139 - 140 . . ( 2 ) . طرائف ، ص 263 . .